با تفکر در احوال نماز گزاران واقعی و با توجه به نحوه ی زندگی ائمه(ع) و کسانی که نماز حقیقی و با توجهی می خوانند می توان آثار نماز را به خوبی در موارد ذیل ذكر کرد و هر وجدان بیداری اگر بيانديشد و فضیلت این سرود رهایی را قبول داشته باشد به این آثار معترف خواهد بود:

1- رهایی از تنبلی فکری و ضعف عقلی در شناخت بزرگترین حقایق هستی یعنی خداوند بزرگ و بلند مرتبه.

2- رهایی از تنبلی جسمی و تن پروری

3- رهایی از بی انضباطی و نداشتن یک برنامه ریزی منظم در طول زندگی.

4- رهایی از هواس پرتی،بی توجهی وبلاهت.

5- رهایی از ناسپاسی،حق پوشی و حق کشی.

6- رهایی از دوستی و همرهی با مغضوبان و گمراهان.

7- رهایی از کبر و خود بینی.

8- رهایی از عصبیت و نژاد پرستی.

9- رهایی از تفرقه و پراکندگی.

10- رهایی از تنهایی وجدان از مردم.

11- رهایی از نفاق و دو رویی.

12- رهایی از غضبها و شهوت ها.

13- رهایی از آرزوهای دور و دراز.

14- رهایی از تملق و چاپلوسی.

15- رهایی از پرستش بت ها و مردم پرستی.

16- رهایی از خرافه و جهل.

17- رهایی از حسادت.

18- رهایی از حرص و بخل.

19- رهایی از همه ی صفات زشت و نا مطلوب و برخورداری از خصائل خداپسند.

20- رهایی از انواع گناهان.

21- رهایی از بسیاری از امراض روانی.

22- رهایی از اشرار.

23- مرتبط شدن با نیکان.

24- رهایی از اسارت شهوات.

25- رهایی از زندان تن.

26- رهایی از حصار جهان ماده و متصل شدن به عالم ملکوت.

27- رهایی از خود و پیوند با خداوند.

28- رهایی از خشم پروردگار.

29- رهایی از عذاب دوزخ.

30- رهایی از کوری روز زستاخیز.

31- رهایی از بدبختی و رسیدن به خوشبختی.

32- برخورداری از رحمت الهی.

33- برخوداری از یاری خداوند در زندگی.

34- دور شدن از پلیدی ها.

35- رضایت خداوند.